1- اصولا انسان با شنيدن نام « ماكياولي » و سياست ماكياوليستي به ياد كثافت و لجنزار مي افتد. در اين روش شما به عنوان يك سياستمدار مي توانيد از هر ابرازي براي رسيدن به هدفتان استفاده كنيد. مي توانيد اخلاق را لگدمال منافعتان كنيد. مي توانيد دست به هر عمل پليد و ناجوانمردانه اي بزنيد تا رقيب را از صحنه خارج كنيد. در حقيقت در اين ديدگاه هيچ اصل اخلاقي و مذهبي مقدم بر منافع شما نيست و تنها اصل مهم، حفظ منافع است. ارزشهاي اخلاقي نيز تا جايي محترمند كه وارد محدوده ي منافع شما نشوند.

2- پروسه ي تخريب چهره ي دولت و شخص رياست محترم جمهوري دكتر احمدي نژاد، از پيش از انتخاب ايشان به اين سمت آغاز شده و همواره به صورت پيوسته ادامه يافته است. با نزديك شدن به زمان برگزاري انتخابات مجلس هشتم، محبوبيت دكتر از سويي و ائتلاف نسبتا فراگير اصولگرايان ( جبهه ي متحد اصولگرايان ) از سوي ديگر؛ پيروزي اين جريان در انتخابات را تقريبا قطعي كرده است و اين يعني كابوس افراطيون دوم خرداد. با اين اوصاف عجيب نيست كه شاهد افزايش روز افزون حملات به دولت هستيم.

يكي از مسايلي كه دستمايه ي افراطيون براي حمله به دولت شده است سخنان اخير حاج حسن آقاي خميني در انتقاد از روند بررسي صلاحيتهاست و متاسفانه اقدام نابخردانه ي برخي منتسبان به حاميان اصولگرايي در بي حرمتي به نوه ي امام، بهانه ي كافي را بدست افراطيون داده است كه از اين آب گل آلود ماهي مطلوب را صيد كنند و خود را مدافعان تفكر و بيت امام معرفي كنند! اما بي شك حافظه ي مردم ايران ماندگارتر از آن است كه پس از گذشت مدت كوتاهي روياي پريشان و تعبير نشده ي آنان براي فرستادن انديشه ي امام به موزه هاي تاريخ سياسي را فراموش كند. سوال اين است كه مردم بايد قسم روباه را باور كنند يا دم خروس را؟

 3- رحلت حضرت آيت الله توسلي - رئيس دفتر حضرت امام - باعث حزن و اندوه همه ي دوستداران امام شد. آيت الله توسلي عمر خود را صرف دفاع از آرمانها و اهداف حضرت امام كرد و اصولگرايي شايسته ترين صفت براي ايشان است. اما متاسفانه اين حادثه نيز از دست درازي پيروان مكتب ماكياوليسم در ايران، در امان نماند و يكبار ديگر روح ماكياولي در قالب تيتر اول يك روزنامه ي زنجيره اي ظهور يافت. بخوانيد تيتر يك روزنامه ي اعتماد ملي را براي خبر درگذشت آيت الله توسلي: " آيت الله توسلي در حال دفاع از امام درگذشت ".