تبليغاتX
.: بچه های سوم تیر :.
دستم را رها مکن...
دوشنبه 11 آذر1387

به نام خدا

نمی دانم چرا بعد از شش ماه سکوت دوباره شروع می کنم. تردید دارم که آیا به مرحله ای رسیده ام که شایستگی نوشتن را داشته باشم؟ نمی دانم از کجا شروع کنم، وقت کم است و سخن بسیار ...

نمی دانم از غزه بنویسم یا از کنفرانس گفتگوی ادیان؟ نمی دانم از کودک بیمار اما گرسنه ی فلسطینی بنویسم یا مصافحه ی شیخ الازهر با سران صهیونیست؟ نمی دانم از نیش ها و کنایه های دوستان به دکتر بنویسم یا دشنه های برهنه ی دشمنان؟ نمی دانم از نزدیکی انتخابات و جنب و جوش تحکیمی ها بنویسم یا از کاهلی و سستی بچه مذهبی های تن پرور؟ نمی دانم از تنهایی احمدی نژاد بنویسم یا از مظلومیتش؟...

شش ماه گذشته برایم دوران با ارزشی بود. به خودم فرصت دادم که کمی به افکارم سر و سامان بدهم، کمی به گذشته حال و آینده ام بیاندیشم. به اینکه وظیفه ام چیست؛ آیا باید با وجود این دانش کم و ناقص سکوت پیشه کنم و کتابهای کتابخانه ی دانشگاه را زیر و رو کنم یا اینکه نه با توکل به خدا سهمی هرچند کوچک و در حد بضاعتم در روشنگری ( که امیدوارم تاریک گری نباشد) داشته باشم؟ هنوز هم دو دلم ...

انتخابات نزدیک است و یاران همه در خواب؛ فقط یک کلمه می گویم: " امیدوارم از پشت خنجر نخوریم " هر چند با صحبتهای شنبه شب باهنر در تلویزیون ( برنامه ی نگاه یک ) زیاد هم خوشبین نیستم. دل را به دریا زده ام؛ خدایا دستم را رها مکن.

« الهی انطقنی بالهدی و الهمنی التقوی »

این چند ماه را بیکارِ بیکار هم نبودم؛ خدا را شکر انجمن علمی علوم سیاسی دانشگاه را از چنگ تحکیمی ها بیرون آوردیم هر چند هزینه ی سنگینی داشت و دارد اما خدا را شکر. لااقل برای یکسال؛ آن هم سال حساس انتخابات؛ خیالمان از این بابت راحت است.

از دیدن اینکه گروهی چنان حریص فرصتند که حتی از انجمن های علمی که بناست فعالیتی صرفا علمی و پژوهشی داشته باشد هم نمی گذرند متاسف می شویم اما در دل تحسینشان می کنم که چقدر کار را جدی گرفته اند در حالی که ما همه در خواب خرگوشی هستیم.

راستی با اجازه ی بزرگترها رفتم قاطی حیوانات پر دار فاقد توانایی پرواز!!! مشهور است که می گویند  پشت هر مرد موفقی زنی موفق قرار دارد؛ خیلی امیدواریم هم به آینده و هم به موفقیت ... هر چند می دانیم نامزدی آن هم به مدت طولانی و تا پایان تحصیل کار مشکلی است اما همواره توکلمان به خداست و می دانیم که با انتخابمان مسیر رسیدن به موفقیت را برای خودمان هموار کرده ایم.

ملتمس دعای خیر...

Posted by حسين فتوحي @ 1:58 |